حافظ مدیرروستا

سالی که با استرس هم‌خونه بودم

بذارید راستش رو بگم: من هیچ‌وقت اون آدم آرومی نبودم که کنکور به‌همش ریخته باشه. برعکس، آدمی بودم که همه فکر می‌کردن خیالش راحته، و همین باعث می‌شد وقتی از استرسم حرف می‌زدم، هیچ‌کس جدی نگیره. اون بچه‌ی بگو و بخندی که تو راهرو می‌دیدن، شبا با صورتی پر از اشک به خونه بر می‌گشت. پس این متن قرار نیست بگه «استرس نداشته باش». شنیدنش هم فایده‌ای نداره، تا حالا هیچ‌کس با خوندن چیزی استرسش خوب نشده. اما چیزایی هستن که شنیدنشون و یادآوری کردنش به خودت خالی از لطف نیست.